Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej to podstawowy akt prawny systemu PPOŻ w Polsce. Określa, czym jest ochrona przeciwpożarowa i kto odpowiada za bezpieczeństwo pożarowe obiektu.
Ustawa o ochronie przeciwpożarowej jest fundamentem polskiego prawa PPOŻ. Definiuje pojęcie ochrony przeciwpożarowej, wyznacza obowiązki właścicieli i zarządców obiektów oraz tworzy ramy działania Państwowej Straży Pożarnej i krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego. Obowiązuje w tekście jednolitym ogłoszonym w Dz.U. 2025 poz. 188.
Czym jest ochrona przeciwpożarowa
„Ochrona przeciwpożarowa polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez: zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia; zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia; oraz prowadzenie działań ratowniczych.”Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (art. 1)
Co reguluje ustawa
Obowiązki właściciela, zarządcy i użytkownika obiektu w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego (art. 4).
Zasady wyposażania obiektów w urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice oraz ich konserwacji.
Organizację ochrony przeciwpożarowej i krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego.
Wymóg uzgadniania dokumentacji projektowej pod względem ochrony przeciwpożarowej.
⚠️ Szczegółowe wymagania techniczne - terminy przeglądów, liczba gaśnic, treść instrukcji bezpieczeństwa pożarowego - znajdują się nie w samej ustawie, lecz w rozporządzeniu wykonawczym MSWiA z 7 czerwca 2010 r.